Kampania clippingowa dla gastronomii
Jedzenie jest najbardziej klikalnym materiałem pionowego wideo, a lokal ma je na miejscu. Kampania clippingowa zamienia to w zasięg lokalny: twórcy przychodzą, nagrywają i publikują, a lokal płaci za wyświetlenia zamiast za wizytę influencera.
Fragment realnego klipa z kampanii w tej branży jest w drodze. Kształt kampanii poniżej opisuje to, co w tej branży już chodzi.
Jak ta kampania wygląda w praktyce
- Typ kampanii
- Kampania UGC. Materiał powstaje w lokalu, w kadrze twórcy. Rozliczenie za wyświetlenia jest tu uczciwsze niż barter za relację, bo płaci się za zasięg, który naprawdę był. Jak działa kampania UGC.
- Stawka rynkowa
- 3 do 10 $ za 1000 wyświetleń. Widełki opisują rynek, nie ofertę konkretnej kampanii; w tej branży nakład pracy twórcy jest najwyższy.
- Marka przygotowuje
- Zaproszenie do lokalu z ustalonym menu do nagrań, zgoda na nagrywanie na miejscu, adres i oznaczenia, które muszą znaleźć się w opisie.
- Kąty klipów
- 01Proces przygotowania. Danie od kuchni do stołu: ogień, ser, przekrój. Food content żyje z faktury jedzenia, nie z wystroju lokalu.
- 02Test z oceną. Twórca zamawia, próbuje i ocenia wprost. Wiarygodność kupuje zasięg, ale brief musi zakładać, że ocena nie będzie laurką.
- 03Miejsce na mapie. Klip w formacie „nowe miejsce w mieście” z adresem na ekranie. Jedyny kąt, który wprost zamienia wyświetlenia na wizyty.
- Czego pilnować w briefie
- Zasięg clippingu jest globalny, a klienci lokalu lokalni. Kampania ma sens dla sieci, dostaw i miejsc-atrakcji; pojedynczy lokal osiedlowy kupi wyświetlenia, z których większość nigdy nie dojedzie.
- Nagrania w lokalu łapią w kadr gości, którzy na nic się nie zgadzali. Zasady nagrywania na miejscu muszą stać w briefie, zanim pierwszy twórca wejdzie z telefonem.
Kształt briefu dla tego modelu jest do podejrzenia we wzorach briefów, a rachunek przykładowej kampanii, od puli po zwrot niewykorzystanej części, na stronie ile kosztuje kampania.